Hier vertellen wij over onze belevenissen.
  |
De laatste week zit erop! Een week van leuk houden, loslaten, stoppen met goed gedoelde adviezen, afronden, inpakken, kaartjes schrijven, kaartjes krijgen en ga zo maar door. De bedden verschoond, het huis stofvrij, wc papier en waspoeder voor een maand in huis, de was gedaan en de laatste overhemden gestreken. Geen man die erom vraagt maar er is een niet beheersbare behoefte om dit te doen, hoe belachelijk het ook is. Maar morgen is het dan zover, om 14:00 vliegen we naar Hong Kong en dan is de periode van afscheid nemen voorbij en gaan we het nieuwe tegemoet. Vanochtend de zomertijd vergeten en nog net de laatste tien minuten mee kunnen maken van de kerkdienst maar die tien minuten waren genoeg om me weer te realiseren hoe iedereen ons een warm hart toe draagt en hoe betrokken iedereen is en met ons meeleeft. De leerlingen van mijn klas hadden een zakdoek gemaakt met al hun namen erop, een zakdoek voor tranen van geluk en verdriet, nou die zakdoek heeft z’n dienst al ruim bewezen! En terwijl ik dit zit te schrijven is het weeshuis vandaag geopend en slapen de kinderen op dit moment voor het eerst in hun bed. Het bed wat nog zo vreemd zal voelen. Ze zijn vandaag opgehaald met een tractor, in een laadbak, ik kan me daar zo weinig bij voorstellen. Maar we wensen dat het weeshuis snel een thuis zal worden, enz. En volgende week maar hopen dat het allemaal in de koffers past en we niet over de 30 kilo per persoon gaan! |
 |
Wat Raakt
Het zit hem niet
Wie de taal
Er spreekt zoveel Greet Brokerhof-Van der Waa |
 |
Nog twee weken en dan vertrekken we, en eigenlijk duren die twee weken nog veel te lang want in gedachte zijn we al in Indonesië en willen we wel gaan! Het tweede sponsorveld is ook al bijna vol, in totaal nu al 4000 stenen verkocht, wat is hier nog op te zeggen? Inmiddels wordt er in het nieuwe kindertehuis nog hard gewerkt, elektriciteit en water worden aangelegd en om het terrein een muur gebouwd. De eerste kinderen zullen volgende week komen en in gedachte zijn we bij hun. Veel zal er voor hun nieuw zijn, weg uit hun vertrouwde omgeving om ergens anders een nieuw thuis te vinden. Wij kunnen ons daar nog geen voorstelling van maken. Een aantal weken geleden hebben we doorgegeven dat er genoeg geld was voor de bedden en de matrassen. Manaek, de directrice, heeft daarna opdracht gegeven aan de plaatselijke timmerman om de bedden te gaan timmeren. Zelf zijn we bezig met de raarste dingen, het lijkt wel omgekeerde nesteldrang! Kasten worden leeg gehaald en schoon gemaakt, ramen worden gelapt, dingen worden uitgezocht en weg gegooid en violen worden geplant! Verder verzamelen we kleurplaten, Engelse lesjes, knutsel materialen, klamboe, insektenspul, zonnebrand, behangerslijm, schoolbord verf, figuurzagen, enz. enz. enz. En volgende week maar hopen dat het allemaal in de koffers past en we niet over de 30 kilo per persoon gaan! |
 |
Ik had net Koen aan de telefoon, hij zat nog tussen het geld in, en was druk aan het tellen. Nog 1 zakje met koekjes over, 30 euro verdiend, dit hadden we wel te danken aan de buurman want die hoefde geen koekjes maar gaf wel 6 euro! Koen was onder de indruk van deze daad maar wij zijn onder de indruk van jullie daad, Bedankt jongens!!! |
 |
Vandaag belde mijn grote vriend Koen van zeven jaar. Hij had een plan bedacht, samen met zijn broertje Bauke van vijf hadden ze kaartjes gemaakt en nu gingen ze koekjes bakken en zo zei Koen ‘’10 koekjes per zakje en een kaartje eraan, 20 zakjes en woensdag middag ga ik ze dan samen met Bauke en mijn vriendinnetje Esmee verkopen en het geld is voor het weeshuis.’’ Wat een super plan en wat een enthousiasme en betrokkenheid. |